
冈波巴大师教言集GM34བསྟན་བཅོས་གྲོས་འདེབས་བདུད་རྩིའི་ཕྲེང་བ་དང་འདྲེ་བཞི་རྩད་གཅོད་བཞུགས་སོ།
2-8-1a
༄༅། །ཆོས་རྗེ་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་།
༄༅། །བསྟན་བཅོས་གྲོས་འདེབས་བདུད་རྩིའི་ཕྲེང་བ་དང་འདྲེ་བཞི་རྩད་གཅོད་བཞུགས་སོ།
༄། །འདྲེ་བཞི་རྩད་གཅོད་པའི་གདམས་པ།
བསྟན་བཅོས་གྲོས་འདེབས་བདུད་རྩིའི་ཕྲེང་བ་དང་འདྲེ་བཞི་རྩད་གཅོད་བཞུགས་སོ། །
2-8-1b
༄༅། །ཨོཾ་སྭ་སྟི། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་ཐུགས་རྗེའི་འཕྲིན་ལས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིས། །ལམ་ཞུགས་སྒྲུབ་པ་པོ་ཡི་ཚོགས་རྣམས་ཡོན་ཏན་རབ་རྒྱས་ཤིང་། །རྟོག་བཅས་བྱིས་པ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་མྱུར་དུ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །གང་ཞིག་བྱིན་རླབས་རྟ་བདུན་བརྗིད་པའི་འོད་ལྟར་རབ་འབར་བས། །བདག་སོགས་བློ་ཡི་མུན་པ་བསལ་ནས་སེམས་ཉིད་དངས་པ་ཡི། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལས་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་པདྨ་གཞོན་ནུའི་ཚལ། །རབ་ཏུ་རྒྱས་མཛད་གང་ཡིན་དེ་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ཡི་བཀའ་དྲིན་རྗེས་དྲན་ནས། །བདག་བློ་རྨུ་རྒོད་ལྟ་བུ་འདི། །ཡང་དག་ལམ་དུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར། །གྲོས་འདེབས་བདུད་རྩིའི་ཕྲེང་བ་བྲི། །འོ་སྐོལ་ད་ལྟ་དལ་འབྱོར་གྱི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེ་ནི་ཐོབ། བཀའ་བརྒྱུད་བཟང་དགུ་ནི་གདམ་དུ་བྱུང་། བླ་མ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྗེས་སུ་བཟུང་། སྐྱབས་འགྲོ་དང་སེམས་བསྐྱེད་དང་
2-8-2a
དབང་རྣམས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ཐོབ། བླ་མ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ནི་ཁས་བླངས། མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་དང་བསྟན་བཅོས་ཟབ་མོ་མང་པོ་ནི་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་བྱས། ཞལ་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་གདམས་ངག་ཟབ་མོ་རྣམས་ནི་ཞུས། དགེ་བཤེས་དང་། སྟོན་པ་དང་། སྒོམ་ཆེན་དང་། རྣལ་འབྱོར་པར་ནི་ཁས་བླངས་ཤིང་མིང་བཏགས་ནས། ཚེ་འདི་ལ་ངེས་པར་བློ་མ་ལོག་པར་འདུག་པ་སོམས་དང་། འོ་སྐོལ་ནི་གྲགས་པ་ཅི་སྙན། འཁོར་ཅི་མང་། བསོད་ནམས་ཅི་སྐྱེ། ང་རང་མིན་པ་གཞན་མེད་པ་ཅིག་བྱ་དགོས་སྙམ་ནས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱོན་བགྲང་། ངན་སྨྲས་དང་ཟུར་ཟ་གཏོང་ཞིང་།ཐོས་པ་ང་ཆེ། ཆོས་ང་མཁས། གདམས་པ་ང་ཟབ། སྒོམ་ང་བཟང་། ངས་ཆོས་ལ་དཀའ་ལས་འདི་ཙམ་བྱས་ཟེར་ཞིང་། རང་བསྟོད་དང་། རང་འདོད་འབའ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་འདུག་པ། ཞེ་འདོད་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཁོ་ན་
2-8-2b
ཡོད་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཅང་ཡང་ཆེ་སྟེ། ཐེག་པ་ཉན་ཐོས་པར་ཡང་མི་འགྲོ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཁྱད་མི་འདུག་པ། དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཆོས་ག་ན་འོང་། ཐོས་པ་ཆེ་བ་དང་། ཆོས་མཁས་པ་དང་། གདམས་ངག་ཟབ་པ་དང་། སྒོམ་བཟང་པོའི་དགོས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་དགོས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན། རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་དགོས་པ་ཡིན། སྨན་པ་མཁས་པ་ན་ནད་འཚོ་དགོས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ།

冈波巴大师教言集GM34 《劝诫甘露璎珞论典》与《四鬼根除》
2-8-1a
南无！法主达波拉杰(冈波巴)语：
《劝诫甘露璎珞论典》与《四鬼根除》
《四鬼根除》的教授。
《劝诫甘露璎珞论典》与《四鬼根除》
2-8-1b
嗡萨瓦斯提！遍满三界无余的金刚身，
从彼所生悲心事业清净者，
修行者众功德广大，
愿执著幼稚众生速获胜！
如七马之加持光辉灿烂，
除我等意识黑暗后使心意清净，
从大海中使佛功德青莲园，
极盛开者，我恭敬顶礼。
忆念彼之恩德后，
我心如野马般，
为入正道故，
写下劝诫甘露璎珞。
我们现在已获得暇满珍贵人身，得到了噶举派一切美好的教授，已蒙受如佛般的殊胜上师们的摄受，已次第获得了皈依、发心和灌顶，
2-8-2a
已在上师和坛城诸尊前受持了戒律和三昧耶，已阅听了许多深奥的经典、续部和论著，已求得了耳传甚深教授，自称为善知识、导师、禅修者和瑜伽士，取了这些名号后，却仍对今生贪恋不舍，请反省！我们是为了名声越大越好，眷属越多越好，功德越生越好，除了自己谁都不如，这样认为而数说殊胜士夫的过失，发出恶语和讽刺，说："我的闻思最大，我的法最智慧，我的教授最深，我的禅修最好，我为了佛法经历了这么多的艰难"，如此自赞自求，
2-8-2b
如果只有这样的心愿，大乘法实在太大了，连声闻乘都无法达到，与世俗人没有区别，这样做怎么会有佛法呢？闻思广大、通达佛法、教授甚深、禅修良好的目的是要成为烦恼的对治，必须成为烦恼的对治，必须在相续中生起功德，这如同良医的目的是要治愈疾病一样。


 །དེ་བས་ན། ཞེ་འདོད་ཐམས་ཅད་བློ་ཡི་གཏིང་ནས་དགོས། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཆ་མེད་དམ། ཆེད་དུ་བསྒྲུབས་པའི་གྲགས་པ་ནི། ནམ་མཁའི་གློག་དང་འདྲ་སྟེ་ཡལ་ནས་འགྲོ། །སེར་སྣས་བསགས་པའི་ནོར་རྫས་ནི་དབུལ་པོའི་རྒྱགས་དང་འདྲ་སྟེ་འཛད། རང་གི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་འཁོར་བསྐྱངས་ཀྱང་དྲིན་ཚུར་ལ་བགྲང་དུ་འོང་། ཟང་ཟིང་གི་བསོད་ནམས་ནི་བདུད་ཀྱི་སླུ་བ་ཡིན། ཚེ་འདིའི་སྐྱིད་སྡུག་གཉིས་ནི་འཆི་བའི་ནང་པར་རྨི་ལམ་བརྗེད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ། ཟང་ཟིང་གི་ནོར་རྫས་ནི་ཡོད་ཀྱིན་ཇེ་དགོས་དང་ཇེ་ཕངས་ལ་འགྲོ། འཚོ་བའི་ཟས་ཀྱང་ཞིམ་མི་ཞིམ་གཉིས་འདྲ་མི་གཙང་བའི་གསེབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན། གོས་ཀྱང་བཟང་ན་ཆེར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་འགྲོ་བར་འདུག་པ། སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཆོས་ཤིག་བྱེད་ན་རྙེད་པས་དགའ་བ་མེད། མ་རྙེད་པས་མི་དགའ་བ་མེད། དེ་བཞིན་དུ་གྲགས་མ་གྲགས་དང་། བདེ་སྡུག་དང་། བསྟོད་སྨད་རྣམས་ལའང་དགའ་མི་དགའ་མེད་པ་ཞིག་དགོས། མདོར་ན། ལྟོགས་པའམ་འཁྱགས་པའམ་ཤི་ཡང་རུང་སྟེ། གཉེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཧྲིལ་གྱི་དྲིལ་ནས་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གཏོང་དགོས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་གཏོང་རི་སྙམ་
2-8-3a
པ་ཅིག་དགོས་པ་ལ། འོ་སྐོལ་ནི་གཙོ་བོར་ལྟོ་རྒྱབ་གཉིས་སྒྲུབ་ཅིང་། འདི་གཉིས་ང་ལ་མེད་ཐབས་མེད། དེའི་ཞོར་ལ་ཆོས་བྱ་སྙམ་པ་འདུག་པ། རྒྱགས་ཆད་དམ། གོས་ངན་ནམ། མི་ལ་སྦྱིན་རྒྱུ་མེད་ན་ངོ་ཚ་འཕྱ་འོང་སྙམ་ན། ཁོང་ན་ང་རྒྱལ་དང་ཁེ་གྲགས་ཡོད་པའི་རྟགས་ཡིན། ཆོས་པ་བྱ་བ་གོས་བཟང་ན་ངོ་ཚ་བ། ཞིམ་ལྟོ་བྱེད་ན་ངོ་ཚ། ཆོས་དང་མི་མཐུན་པ་དང་། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་མི་མཐུན་པ་བྱེད་ན་ངོ་ཚ་བ་ཡིན། ཆོས་གཤའ་མ་ཅིག་བྱེད་ན་དམན་པའི་ས་བཟུང་ཧྲུལ་པོའི་གོས་གོན། གནས་རི་ཁྲོད་ཀྱི་དགོན་ས་འགྲིམ་དགོས། ལྟོ་གོས་ལ་གྱོང་བསྐུར། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་བློ་ལྷན་གྱིས་བཀལ་ནས། ན་ན་ཡང་ཁྱི་ན་བ་ལྟར་འཇོག་དགོས། ཤི་ན་ཡང་ཁྱི་ཤི་བ་ལྟར་འཇོག་དགོས། ཉེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཀྱང་། དེ་ཤི་བ་དང་ཁྱི་ཤི་བ་གཉིས་ལ་ཁྱད་མེད་ཟེར་བ་ཅིག་དགོས། མདོར་ན། རང་གི་དགེ་སྦྱོར་ཅི་འཕེལ་མ་གཏོགས་པ་ཕ་དང་མའི་ངོ་ཡང་མི་སྲུང་བ་ཅིག་གོས། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་རྣམས་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས། རྒྱལ་སྲིད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཆིལ་མའི་ཐལ་བ་བཞིན་དོར་ནས། དཀའ་ཐུབ་དང་དཀའ་སྤྱད་འབའ་ཞིག་མཛད་པས་དོན་གྲུབ་པ་ཤ་སྟག་བྱོན་འདུག །འོ་སྐོལ་ད་ལྟའི་ཆོས་པ་རྣམས་ནི་བྱས་པ་མེད་པར་རེ་བ་ཆེད། མ་བསྒྲུབས་པར་འབྲས་བུ་འདོད། ཆོས་པ་བཟང་པོ་དང་འཛིན་ཆགས་གཉིས་ཀ་རེ། མི་ཆོས་དང་ལྷ་ཆོས་གཉིས་ཀ་འོང་དུ་རེ། དཀའ་བ་མ་སྤྱད་པར་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་རེ། ཆོས་གདམས་ངག་ཞད་རེ་ཙམ་ཤེས་ཀྱང་རང་ཉམས་སུ་མི་ལེན་པར། ཞུ་མི་དང་སློབ་མ་འོང་དུ་
2-8-3b
རེ། ཟླ་རེ་ཟླ་གཉིས་རི་ལ་བསྡད་ན་ཡང་མིས་ཐོས་སུ་རེ། བསྙེན་བཀུར་དང་ཞབས་ཏོག་བྱེད་དུ་རེ། སྒོམ་ཉམས་སམ་ཡོན་ཏན་ཞད་རེ་ཙམ་བྱུང་ན་ཡང་འདི་ལ་ཇི་ལྟར་བྱས་ནས་བསྟན་སྙམ། ཆོས་ཐུན་རེ་བཤད་དམ། གཏོར་མ་ཚར་རེ་བཏང་ངམ།གཞན་དོན་བག་རེ་བྱས་ན་འདིས་ང་ལ་ཅི་སྟེར་སྙམ། ཆོས་སམ་གདམས་ངག་ཞུ་མི་བྱུང་ན། ང་རང་གིས་ཀྱང་འདི་ཙམ་ཕུལ་བ་ཡིན། མེ་ཏོག་འདི་ཙམ་རེ་འདོད་ཟེར་བ་འདུག་པ། དེ་ནི་ཆོས་བཙོངས་པའི་རིན་ཟ་བ་ཡིན་ན། འོ་སྐོལ་ནི་ཚོང་ཅིག་བྱེད་ན་ཡང་རང་རྒྱལ་བར་འདོད། ཟས་ཅིག་ཟ་ན་ཡང་རང་ཆེ་བ་དང་ཞིམ་པ་ཅིག་ཟ་འདོད། ཞག་གཅིག་གཉིས་པར་ཡང་སྐྱིད་པར་ཉལ་འདོད། ཟས་ནོར་ཡང་བཟང་དགུ་ཐམས་ཅད་རང་ཚགས་བྱེད་འདོད། ངན་དགུ་ཐམས་ཅད་མི་ལ་སྟེར་འདོད། བླ་མ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་བས། རང་གི་ལྟོ་རྒྱབ་དང་། ཉེ་འབྲེལ་ལ་སྦྱིན་པ་གལ་ཆེ་བར་བྱེད། དེ་ཡང་། ཐུགས་གཟོ་བའམ་ཟབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། ཁ་ལ་མི་འདོད་པ་སྐད་ཟེར་ནས། འདོད་པ་ཕུགས་སུ་བཅུག་ནས་གདའ་བ།

中文直译
因此，所有的欲望应从内心深处断除。这一切不是都没有实质和价值吗？为求名声所做的一切，如同天空中的闪电般消逝。以吝啬积累的财物，如同穷人的粮食一样耗尽。即使供养自己欲望的眷属，他们也会反过来数你的恩德。物质财富的功德是魔的欺骗。今生的苦乐二者，如同临死前一天所忘记的梦境一般消逝。物质财富越多，就越需要、越珍惜。食物无论美味与否，最终都归于不净之处。衣服若好反而成为痛苦的因缘。若是从内心深处修行佛法，得到时不会欢喜，未得到时也不会忧愁。同样，对于有名无名、苦乐、称赞贬低等，都应无有喜忧。总之，无论饥饿、寒冷还是死亡，都应将一切对治法汇聚起来，舍弃八世法。应当为了无上菩提而舍
2-8-3a
然而，我们主要追求的是食物与衣服，认为这两者我不可缺少，顺便修一下法。若断粮、衣差或无物可施，便感到羞愧难堪，这是内心有傲慢与名利的标志。所谓修行人，应以穿好衣感到羞愧，吃美食感到羞愧，做与佛法不符、与圣者行为不符的事情感到羞愧。若真正修行，应居卑下之处，着破旧衣服，游历山间寺院，对食物衣服不重视，完全依赖上师和三宝。生病时如病狗般躺着，死时如死狗般丢弃，甚至亲近的人也会说"他死和狗死没什么区别"。总之，除了增进自己的修行外，连父母的情面也不顾。过去的诸佛菩萨和瑜伽自在成就者们，都将王位等一切如唾沫般舍弃，专修苦行和艰难修持，才获得了成就。我们现在的修行人却期望不付出就有所得，不修持就得果，想同时做好修行人又有执著，希望人法和神法两者兼得，不历经艰难就获得悉地，略知一些法教也不自己修习，却期望有人前来请教和做弟子，
2-8-3b
在山中住一两个月也希望人们知道，期望得到供养和服侍。若有一点禅修体验或功德，就想"如何向他人展示"，讲一次法或做一次食子供养，做一点利他事业就想"这能给我带来什么"。若有人来求法或教授，就想"我也曾供养这么多，想得到这些花"等。这是卖法吃价钱啊！我们做生意时想自己得胜，吃饭时想吃更好更美味的，住一两晚也想舒适地睡，一切好的财物都想留给自己，一切差的都想给别人。比起供养上师三宝，更重视自己的衣食和亲友，给予他们布施。即使那些貌似关心或深刻的人，口上说不想要，却将欲望深藏心中。


 འདོད་པ་ཕུགས་སུ་བཅུག་ནས་གདའ་བ། འདོད་པ་ལ་བློ་མ་ལོག་པར་ཆོས་པ་ག་ན་མཆི།ལེགས་པར་སོམས་དང་། འོ་སྐོལ་ནི་སྔར་ཡང་རེ་དོགས་འབའ་ཞིག་གིས་ཕུང་བ་ཡིན། གྲོས་མཁས་པའམ། མི་ཆོས་གཟོ་བའམ། མི་སེམས་ཟིན་པས། ཐུགས་ཟབ་པའམ། ཕོ་ཟོ་མཐོ་བ་ཁོ་ནས་ཕུང་པ་ལགས་ན། ཚེ་འདི་ཕྱི་གཉིས་ཁྲིད་དུ་བྱེད་པ་དེ་སྒྲུབ་ཕྱོགས་དག་ཆེ་བར་གདའ་སྟེ། རྟ་གཉིས་ལ་ཞོན་ན་ཐང་ལ་ལྷུང་བར་མཆིའོ། །ད་ཕན་ཆད་ཆོས་བརྒྱད་དོན་གཉེར་གྱི་མི་དང་བློ་མ་བསྟུན། ལྷན་དུ་མ་སྡོད། ཁ་མ་སྨྲ། འོ་སྐོལ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་འཛིན་ལ་གོམས་དྲགས་པས། གཉེན་པོས་
2-8-4a
གཅུན་ཡང་མི་ཕན་པར་འདུག་པ་ཆ་མེད་དམ། ཆོས་ལས་ལོག་པ་ལ་ཆ་ལུགས་པར་མི་དགོས། བློ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་སོང་བ་དང་། ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་སོང་བ་ལ་ཟེར་བ་ཡིན། མདོར་ན། རང་ལ་རྫུན་མ་ཟེར། དུག་མ་བླུད། མི་ཟེར་བ་ལ་མ་ཉན། རྣ་བ་དང་གྲོས་མ་བྱེད། སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཆོས་བྱེད་པའི་གྲོས་ཐམས་ཅད་ཚེ་འདི་བློས་བཏང་བའི་དམ་པ་རྣམས་ལ་དྲིས། གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་བརྒྱད་སློབ་ཏུ་འོང་བ་ཡིན། འདོད་པ་དང་འཛིན་པ་སློབ་ན། སློབ་དཔོན་ཡིན་ཀྱང་བདུད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

中文直译
将欲望深藏心中。若对欲望未生厌离，如何成为修法者呢？请好好思考！我们以前就是因为充满希望和恐惧而毁灭了自己。由于善于谋划、注重世俗礼节、懂得人情世故，或者心思深沉、气度高傲，这些都会毁灭我们。试图同时追求今生和来世两者，这样的修行方向实在太大了，如同骑在两匹马上必定会跌落在地。从今以后，不要与追求八世法的人相处，不要与他们同住，不要与他们交谈。我们从无始以来过于习惯于执著实有，即使以对治法
2-8-4a
调伏也无益，这不是显而易见的吗？背离佛法的人不必在意他们的外表。所谓背离，是指心向欲望之方，向八世法之方而去。总之，不要对自己说谎，不要服毒，不听信别人所说，不与他们商议。从内心深处修法的一切忠告，都应向那些已舍弃今生的圣者询问。其他所有人都会来教导八世法。若教导欲望和执著，即使是上师也应知道是魔。


 །རང་ཚེ་འདི་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་གཅིག་བྱེད་ན། གྲགས་པ་སྙན་རུང་མི་སྙན་རུང་། བསྙེན་བཀུར་བྱུང་རུང་མ་བྱུང་རུང་། རང་སྐྱིད་རུང་སྡུག་རུང་། བཀའ་བརྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་མཛད་སྲོལ་ཡང་འདི་ཡིན། དགེ་སྦྱོར་ཡང་འདི་འཕེལ། ཆོས་དང་ཡང་འདི་མཐུན། ཅི་དགའ་གྱིས་སྙམ་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལ། འོ་སྐོལ་ནི། མི་གཞི་སྲབ་མོ་ཡབ་སེ་ཡོབ་སེ། ཕོ་བསོལ་པོ་ཕྱེད་དེ་ཕྱོད་དེ། ཕོ་རྒོད་པོ་རེ་བྱས་པས་སྒྲུབ་པ་པོ་ཅི་ལ་འོང་། མཆོག་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཅི་ལ་འཐོབ། གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་ཅི་ལ་ཟིན། རྗེ་བཙུན་རས་ཆུང་པས། བླ་མ་ཆེན་པོ་དགེ་སྦྱོར་མཛད་པ་ལ་བར་ཆད་མ་བྱུང་ངམ་ཞུས་པས། ང་ལ་བར་ཆད་འོང་དོན་ཅི་ལ་ཡོད་གསུང་། དེ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞུས་པས། ངས་མིའི་ཁ་ལ་ཉན་མ་མྱོང་གསུང་སྐད། དེ་བས་ན། དགོན་པ་བདག་ཏུ་མི་བཟུང་། ཐབ་ཀ་དང་ལས་ཀ་མི་བྱ། འཁོར་དང་གཡོག་ལ་མི་དགའ། གཞན་གྱི་ཕྱེ་གཏོར་མ་འགམ། མི་ཆེན་གྱི་ལད་མོ་མ་བྱེད། ཟང་ཟིང་གི་གཡེང་བ་མི་བྱ། གཞན་གྱི་ངོ་མི་སྲུང་། བུད་མེད་དང་ཁྱུ་མི་སྲེ། ཞིང་ཆུ་དང་འབུན་སྐྱེད་མི་བྱ།
2-8-4b
ཚོང་ཁེ་སྤོག་མི་བྱ། བླ་མ་དང་ཡི་དམ་མི་བླུ། བློ་ཕུག་སྤྲང་ལ་གཏོད། འདུག་ས་རི་ཁྲོད་དུ་བྱ། སྨྲ་ན་རང་སྐྱོན་སྨྲོས། བསྟོད་ན་གཞན་བསྟོད། འདུལ་ན་རང་རྒྱུད་ཐུལ། གསོག་ན་འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་ལ་སོགས། སྤེལ་ན་ཉམས་མྱོང་དང་རྟོགས་པ་སྤེལ། སྐྱོང་ན་བླ་མའི་གདམས་ངག་སྐྱོངས་། ལར་ཆོས་གཤའ་མ་ཅིག་བྱེད་ན། མི་གཞི་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཅིག་དགོས། དུས་རྟག་ཏུ་འཆི་གྲབ་བྱེད་པ་ཅིག་དགོས། དད་པ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པ་ཅིག་དགོས། མོས་གུས་ལ་ལྟེམ་རྐྱང་མེད་པ་ཅིག་དགོས། སེམས་ལ་གཡོ་སྒྱུ་མེད་པ་ཅིག་དགོས། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་མིག་འབྲས་བཞིན་དུ་སྲུང་བ་ཅིག་དགོས། སེམས་ཅན་གཅིག་གི་བ་སྤུའི་ཁུང་བུ་གཅིག་ལ་ཡང་གནོད་པ་མི་སྐྱེལ་གྱི་སྟེང་དུ། ནུས་ཚད་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པ་ཅིག་དགོས། ངན་སྨྲས་སམ་སྐུར་པ་འདེབས་མཁན་བྱུང་ན་ཡང་། ཁོང་གི་དེ་གདམས་ངག་ཡིན་སྙམ་པ་ཅིག་དགོས། ཚུར་ལ་གནོད་པ་བྱེད་མཁན་བྱུང་ན་ཡང་། ཁོང་གི་དེ་གདམས་ངག་ཡིན་སྙམ་པ་ཅིག་དགོས། ཚུར་ལ་གནོད་པ་བྱེད་མཁན་བྱུང་ན་ཡང་། ངས་བཟོད་པ་ཐུབ་མི་ཐུབ་བལྟ་བའི་སློབ་དཔོན་ཡིན་སྙམ་པ་ཅིག་དགོས། ཁོང་གི་མ་ཤེས་མ་རིག་པ་ཡིན། ང་རང་གི་སྔོན་གྱི་དྲིན་ཅན་མ་རྒན་ཡིན། ཁོང་ད་ལྟ་དངོས་པོའི་གདོན་གྱིས་བཟུང་ནས་སྨྱོ་བ་ཡིན། སྙིང་རེ་རྗེ། ང་དམ་པའི་ཆོས་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་བསམ་ཞིང་། ཁོང་གི་གནོད་པ་བྱས་པའི་ལན་དུ། འོ་སྐོལ་གྱི་ནུས་ཚད་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པ་ཅིག་དགོས། འཐབ་རྩོད་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དགེ་རྩ་ཅི་བྱས་ཐམས་ཅད་གནོད་པ་བྱེད་མཁན་དེས་དབུ་བྱས་པའི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་
2-8-5a
བསྔོ་དགོས། མདོར་ན། ཞེ་སྡང་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པར་ནམ་ཡང་གནང་བའི་སྐབས་མེད་པས། བཟོད་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱ་དགོས། རང་ཉིད་གསོད་ཀྱང་རྒྱུད་འཁྲུག་མི་རུང་ན། ལོངས་སྤྱོད་འཕྲོག་པ་དང་། ཕྱར་ཀ་གཏོང་བ་ལ་རྒྱུད་འཁྲུག་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ། འོ་སྐོལ་ནི་གོས་མར་བསྲིངས། སྐྲ་ཡང་བསྟུངས་ནས་འདིར་ཁ་བསྐྱེད་དེ་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མི་འཚལ། གྲལ་དམས་སམ། བསྙེན་བཀུར་ཆུང་ངམ། མ་ལེགས་སམ། མ་ཤེས་པ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་ཞད་རེ་ཙམ་བྱུང་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཅིར་མཐོང་། ང་མི་ཆེན་པོ་ལ་བརྙས་པ་བྱེད་ཟེར་ནས་ཀོ་ལོང་དམ་པར་གདའ་བ། ཆོས་མང་དུ་ཤེས་ཤིང་ང་རྒྱལ་ཇེ་ཆུང་། ཡུན་རིང་བསྒོམ་ཞིང་ང་རྒྱལ་ཇེ་ཆུང་ལ་འགྲོ་དགོས་པ་ཡིན་ན། ཆོས་ང་རྒྱལ་གྱི་གྲོགས་སུ་བཏང་བས་ཅི་ལ་ཕན་ཡོན་ཏན་ཞད་རེ་ཙམ་ཡོད་པས་ང་རྒྱལ་ནས། ངའི་ཡུས་ཀྱིས་གཞན་ལས་འཕྱ་བར་གདའ་སྟེ། དེ་ཙུག་བྱས་པས་ཆོས་ག་ན་མཆི། འོ་སྐོལ་ཆོས་པ་ཡིན་ཟེར་ནས། ཆོས་དཔེ་ཆ་ལ་བཞག །རྒྱུད་ཐ་མལ་དུ་བཞག །སེམས་འདོད་པའི་ནང་དུ་བཞག་ནས།

中文直译
如果要做一个与今生无关的佛法修持，不论名声好坏，不论得不得供养，不论自己苦乐，噶举派诸祖的行持就是如此，这样修行才能增长，这与佛法相符，应当随心所欲而行。然而我们却性情轻浮不稳，犹豫不决、心散乱，装出一副凶狠样子，如何能成为修行人？如何能获得殊胜和共同悉地？如何能继承成就者的传承？尊者热穹巴曾问大师："上师您修行时有没有遇到障碍？"上师回答说："我为何会有障碍呢？"热穹巴问："这是为什么？"上师说："我从不听信他人之言。"因此，不要把寺庙视为己有，不做炉灶和劳作，不喜欢随从和仆人，不染指他人的供品，不模仿大人物，不为物质而散乱，不顾及他人面子，不与女人和世俗人混杂，不耕田灌溉也不放贷，
2-8-4b
不做买卖获利，不欺骗上师和本尊，心志专注于乞食，住处选择山间寂静处，说话时谈自己过失，赞美时赞美他人，调伏时调伏自己的心，积累时积累七圣财等，增长时增长体验和证悟，修持时修持上师教言。总之，若要真正修持佛法，须有稳固的性情，时常为死亡做准备，信心不增不减，敬信无有动摇，内心无有欺诈，如护眼珠般守护誓言和戒律，不仅不伤害一个众生的一个毛孔，还应尽力帮助他们。若有人恶语中伤或诽谤，应视为他的教诫；若有人伤害自己，应视他为检验自己能否忍辱的老师，想"他是因为无知，他是我过去生中的恩母，他现在被实执鬼神迷惑而发狂，多可怜啊！我是修持圣法的人"，并尽己所能回报伤害者以善行。何必说冲突争斗呢？所有善根都应回向给以伤害者为首的如虚空般无量的众生，
2-8-5a
简言之，大乘行者决不允许生起嗔恨，必须精勤忍辱。若连自己被杀也不应扰乱心相续，何况是被夺财物或遭诽谤而扰乱心呢？我们既已披上袈裟，剃除须发，不应在此张口伤害他人。若遇到座位低下，供养少，对待不好，或有人稍微做了些不如法的无知之事，就说"你看不起我，你侮辱大人物"而生气，这是不对的。我们应当随着对法义知道得越多而越发谦卑，随着禅修时间越长而越发谦卑。若将佛法用作傲慢的助缘，有何益处？稍有一点功德就骄傲自大，以自己的理由蔑视他人。这样做怎能称为修行？我们自称为修行人，却将佛法置于经书中，将心相续保持世俗状态，将心安置在欲望之中，


རྒྱུད་ཐ་མལ་དུ་བཞག །སེམས་འདོད་པའི་ནང་དུ་བཞག་ནས།ལག་ལེན་མི་ཆོས་ལ་བྱེད། བཟླས་བརྗོད་དམ་སྔགས་ལ་བྱེད། དགེ་སྦྱོང་རྐྱེན་ཟློག་ལ་བྱེད། མཆོད་པ་བུ་སྨད་དང་ཉེ་འབྲེལ་ལ་འབུལ། གཏོར་མ་ལྷ་འདྲེ་ལ་གཏོང་། སྒྲུབ་པ་ཆོས་བརྒྱད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཆོས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་བྱས་ནས་གདའ། ཆོས་ནས་དེ་ལྟར་དུ་བཤད་དེ་བྱེད་མཁན་སུ་ཡང་མེད་ཟེར་ནས། གཞན་སྐྱོན་ཤ་སྟག་འཆད་པར་གདའ་ན། འོ་ན་ཆོས་སྒོར་ཞུགས་ནས་ཅི་བྱེད། ཆོས་ཉན་ནས་ཅི་བྱེད། དཔེ་བྲིས་ནས་ཅི་བྱེད། དེ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་ལ་སོང་བ་ཡིན། འོ་སྐོལ་ནི། རང་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་
2-8-5b
པའི་ཉམས་མྱོང་གཞན་ལ་བཀལ་ནས། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་དུ་གསོད་ཅིང་། བདེན་མི་སྲིད་རྫུན་ཟེར་བ་ཡིན། འོ་ན་དེ་རེ་སླ་ཟེར་ནས་གདའ་སྟེ། གང་ཟག་གི་བློ་ཚོད་མི་ཤེས། དམ་པ་སུ་ཡིན་མི་ཤེས། སྤྲུལ་པ་ཡིན་ནམ་ཡང་མི་ཤེས་པས་ན། ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་ཞལ་ཆེ་མི་བཅད། ཐམས་ཅད་ལ་མོས་པ་བྱ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་འབུལ། ཁོང་ཐམས་ཅད་ངོ་མཚར་ཅན་དུ་འདུག་པ་ལ། ང་རང་ཁོ་ན་སྐྱུག་རེ་བྲོ་སྙམ་དུ་བསམ། ཟས་ནོར་ཡང་གཅེས་དགུ་ཐམས་ཅད་བླ་མ་དང་། དཀོན་མཆོག་གི་ཕྱོགས་སུ་བཏང་ཞིང་། བཏང་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཅིག་དགོས། འོ་སྐོལ་ནི། རང་ཁོ་ན་གཏོང་ཕོད་ཆེ། འདོད་པ་ཆུང་། མི་བཟང་། ཆོས་པ་བཟང་སྙམ་ནས། རང་ལ་གཞན་གྱིས་ཕྱེ་གཏོར་ཞད་རེ་ཙམ་བཏང་བ་ལ་བདེན་ནམ་སྙམ་ནས། ང་ལ་ཐམས་ཅད་བྱམས། ང་ལ་ཐམས་ཅད་མགུ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ཕུང་བ་ལགས་པས། ང་རྒྱལ་དེ་ལྟ་བུ་ཅིག་ཁོང་ན་ཡོད་ན། ཡོན་ཏན་སྐྱེ་མི་སྲིད་པས། ང་རྒྱལ་གྱི་རི་བོ་རྨང་ནས་བསྒྱེལ་ནས། ཤེས་པ་དམའ་ཞུམ་གྱིས་གཏོང་བ་ཅིག་དགོས། བདག་འཛིན་གྱི་མཁར་པོ་རྨང་ནས་བཤིག་ནས་ཤེས་པ་འཛིན་མེད་ཀྱི་ཐང་ལ་ཕྱམ་གྱིས་གཏོང་བ་ཅིག་དགོས། ཞེ་འདོད་ཀྱི་མདུད་པ་ཐམས་ཅད་ཁྲོལ་གྱིས་འགྲོ་བ་ཅིག་དགོས། ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལྷན་གྱིས་ཞི་བ་ཅིག་དགོས། སྣང་བ་འདི་དངོས་བུན་ལ་སངས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཞིག་དགོས། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉེན་ལྕུག་གིས་འགྲོ་བ་ཅིག་དགོས། སྟན་ཐོག་ཏུ་ལྷན་ནེ་སྡོད་ཚུགས་པ་ཅིག་དགོས། འགྲོ་བ་གཞན་ལ་སྙིང་རྗེ་དུང་གིས་སྐྱེས་པ་ཅིག་དགོས། མཐུན་འཇུག་གི་རྩིག་པ་རྨང་ནས་འགྱེལ་བ་ཅིག་
2-8-6a
དགོས། ཆགས་སྡང་དང་། ཕྱོགས་རིས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ལིང་སྟེ་བོར་ནས་འགྲོ་བ་ཅིག་དགོས། རང་གི་དགེ་སྦྱོར་དང་། ཡོན་ཏན་ཅི་འཕེལ་གྱི་གྲོགས་དང་། གནས་དང་སྤྱོད་ལམ་འབའ་ཞིག་བརྟེན་པ་ཅིག་དགོས། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། ཆོས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་མ་སོང་ཞིང་། རང་གི་རྒྱུད་ལ་མ་ཕན་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་བློ་ལ་བཤད་ཤེས་ཀྱང་། ནེ་ཙོའི་འདོན་པ་དང་འདྲ། གདམས་ངག་ཟབ་དགུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་ཀྱང་། སྨན་པ་ཁོ་རང་ནད་ཀྱིས་ཤི་བ་དང་འདྲ། བླ་མ་བཟང་དགུ་བསྟེན་ཀྱང་རྒྱ་མཚོའི་འགྲམ་དུ་སྒོམ་པས་འཆི་བ་དང་འདྲ། ལོ་བརྒྱ་སྟོང་ལ་སོགས་རི་ཁྲོད་དམ། ཕུག་ཏུ་བསྡད་ཀྱང་། རི་དྭགས་སམ། ཕྱི་བ་དང་འདྲ། བསྐལ་པ་མང་པོར་སྦྱིན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་འབད་ཀྱང་རུང་། མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་ཡང་རུང་། ཡི་དམ་ལྷའི་ཞལ་མཐོང་བ་དང་། ཚེ་ཉི་ཟླ་དང་མཉམ་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་། སངས་རྒྱ་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ཙམ་ལས། འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་རྒལ་མི་ནུས། འཁོར་བ་རྒལ་བ་ལ་རང་གི་སེམས་རྟོགས་དགོས།སེམས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་གདམས་ངག་གཅིག་པུས་མི་ཕན། བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་ཞིག་གིས་བྱིན་རླབས་འཇུག་དགོས། དེ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ལ། བླ་མ་དེ་ལ་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་དངོས་སམ་ཡིད་ཀྱིས་འབུལ་ཞིང་སངས་རྒྱས་དངོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས།དད་གུས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་། དེ་ལ་བློ་ལྷན་གྱིས་གཏད་ལ། དེས་ཅི་གསུངས་ཉན་ན། བླ་མ་དེའི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་ནས།

中文直译
将心相续保持世俗状态，将心安置在欲望之中，行为上做的是世间法，念诵做的是咒语，修行用于消灾，供养给予妻子儿女和亲戚，食子供养给神鬼，修持追求八世法，只做一个修行人的外表而已。说佛法中这样教导但没有人去做，只讲他人过失。那么，为什么要进入佛法之门？为什么要听闻佛法？为什么要抄写经典？这一切都变得毫无意义了。我们自己没有功德
2-8-5b
和体验却归咎于他人，轻视殊胜士夫的功德，说真的不可能是假的。如果说这很容易，那是因为不了解人的根器，不知道谁是圣者，也不知道他们是否是化身，所以不要妄加评判佛法和修行人，对一切生起信心，献上随喜，想"他们都是稀有奇妙的，只有我自己令人厌恶"。所有珍贵的食物财富都应当供养给上师和三宝，而且不应生起"我已供养"的傲慢。我们却认为"唯独自己慷慨大方，少欲知足，人品良好，修行优良"，当他人稍微施予我们一点供养食物时，就认为"这是真的吗？大家都爱我，大家都喜欢我"，这种傲慢毁灭了一切。若心中有这样的傲慢，功德不可能生起。因此，应从根本推倒傲慢的高山，以谦卑的心态行事。应当从根基摧毁我执的城堡，将心识无执地放开。一切欲望的结应当全然解开。一切烦恼和妄念应当自然平息。对现象的实执应当完全消失。自心相续应当变得柔软温顺。应当能够安然稳固地坐于坐垫之上。对其他众生应当真诚生起慈悲心。违缘的墙应当从根基倒塌，
2-8-6a
贪嗔的一切因素和偏袒之心都应当完全舍弃。应当只依靠能增长自己修行和功德的伴侣、住所和行为。总之，若佛法未成为烦恼的对治，未能利益自心相续，即使能在心中解释三藏，也如鹦鹉念诵；即使拥有一切最深的教授，也如医生自己病死；即使亲近最好的上师，也如在海边渴死；即使在山间或洞穴中住上百年千年，也如野兽或老鼠；即使在多劫中精进布施和持戒，即使生起无量神通和神变，即使见到本尊之面，获得与日月同寿的成就，也只是成佛的因缘，无法超越轮回。要超越轮回，必须证悟自心。要证悟心，仅靠教授是不够的，需要一位具证悟上师的加持融入。要得到这种加持，应当将身体和受用，或实际或意想地全部供养给上师，视其为真正的佛陀，以不断的信心恭敬祈请，完全依靠他，听从他所说的一切，如此上师的加持就会融入，
;


 དེས་ཅི་གསུངས་ཉན་ན། བླ་མ་དེའི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་ནས། བླ་མ་དེའི་རྟོགས་པ་སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་འཆར། དེ་ཤར་བ་དང་བླ་མའི་ཐུགས་དགོངས་ལོན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཚིག་
2-8-6b
གི་མ་བསླད་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། སྒོམ་ཁྲིད་ཚར། ལས་ཟིན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁུར་བོར། འཁོར་བའི་ཆུ་བོ་བརྒལ། ཐར་པའི་སྐམ་སར་སླེབ། མི་ཟད་པའི་གཏེར་དང་ཕྲད། རང་སེམས་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པས་བླ་མ་ལ་སངས་རྒྱས་དངོས་སུ་མཐོང་ནས་མོས་གུས་གཤའ་མ་ཞིག་གདོད་སྐྱེ། དེ་སྐྱེས་པ་དང་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ནམ་ཟླ་སྟོན་ཀའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ལ་སྨིན་པའམ། ཉི་མ་དང་འོད་ཟེར་གྱི་ཚུལ་དུ་འབྱུང་ངོ་། །རྟོགས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས། དགེ་བས་ཕན་མ་བཏགས། སྡིག་པས་གནོད་མ་བསྐྱལ་སྙམ་ནས། རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསོད་ཉེན་ཡོད་པས། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་ཞིང་། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་སངས་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ད་རུང་བླ་མ་དམ་པ་བསྟེན་ནས་མོས་གུས་ཆེར་བསྐྱེད་ཅིང་བསྒོམས་པས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནང་ནས་འཆར། དེ་ཤར་བ་དང་བླ་མས་ཀྱང་། ཚིག་སྦན་སྦུན་མེད་པར་འདི་རྗེན་པར་བསྟན་འདུག་སྙམ་པ་འབྱུང་། མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ནས་ཀྱང་བསྟན་ནས་འདུག་པ་ལ། ང་རང་ཙ་རེ་ལོང་དུ་སོང་ནས་འདུག་སྙམ་པ་འོང་། སྤྱིར་ཚོགས་མ་རྫོགས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་མ་བྱང་ན། སེམས་མི་རྟོགས་པ་སྔགས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀ་མཐུན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་ཚོགས་བསགས་ནས་སངས་རྒྱ་བར་འདོད་པ་དང་། སྔགས་ནས་ཚེ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱ་བར་འདོད་པ་ཡང་། ཚོགས་གཉིས་གསོག་པ་དང་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བའི་ཐབས་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་དུ་གདའ་བ། དཔེར་ན་གཞུང་ལམ་ཆེན་པོར་སྐོར་བ་དང་། གསེབ་ལམ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འདྲ། དེས་
2-8-7a
ན་ཚོགས་གསོག་པའི་ཞིང་ས་ཡང་བླ་མ་ཁོ་ན་བཟད་བར་གསུངས། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་བཅོས་མིན་རེ་སྐྱེས་ན། བསྐལ་པ་མང་པོའི་སྒྲིབ་པ་རྩ་བ་ནས་འདག་པར་གསུང་། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཤིག་མ་ཞུགས་ན། སེམས་ཉིད་འདི་བལྟས་པས་མི་མཐོང་། བཟུང་བས་མི་ཟིན། བཀག་པས་མི་ཁེགས། རང་གི་སྣང་བ་འདི་ཡང་སྤངས་པས་མི་སྤོང་། བཤིག་པས་མི་ཤིགས། དེ་བས་ན། ཚོགས་གསོག་པར་འདོད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བར་འདོད་པ་དང་། བར་ཆད་ཞི་བར་འདོད་པ་དང་།རྟོགས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་འདོད་པ་དང་། སྣང་བ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འདོད་པ་དང་། རང་གཞན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས། བླ་མ་ཁོ་ན་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་ཞིང་། གསོལ་བ་གདབ་པ་གཅིག་པུ་ལས་མེད། རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་། རྟོགས་པའི་མཉམ་ཉིད་བསྐྱང་པ་ལས། རང་གི་སེམས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཐག་ཆོད། ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའམ། རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཐག་ཆོད་པས། འཁོར་འདས་ལ་རེ་དོགས་མེད། ཕྱི་ནང་གི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད། སྔར་མ་མཐོང་མ་ཐོས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་། ལོང་བ་མིག་བྱེ་བ་བཞིན་སོང་བས། བཀའ་རབ་འབྱམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཐོབ། བླ་མ་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུགས་དགོངས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་འདྲེས་པས་ཆོས་ལ་རང་བྱན་ཚུད། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོར་སོང་བས། གཅིག་ཤེས་ཀུན་ལ་མཁས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རང་ལ་ཞེ་འདོད་ཏིལ་གྱི་འབྲུ་ཙམ་ཡང་མེད་པས། མ་རྟོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ལྷུག་པར་སྐྱེས་ནས། ཕན་
2-8-7b
ཇི་ལྟར་བྱས་ལ་བཏགས་ན། རྟོགས་པ་བུའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་སྙམ་པའི། མས་བུ་གཅིག་པོ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བ་ཅིག་འབྱུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཞེས་ཀྱང་དེ་ལ་བྱ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཅིག་ཡོད་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས། ཟང་ཟིང་དང་།

中文直译
听从他所说的一切，如此上师的加持就会融入，上师的证悟会显现在弟子的相续中。这种显现也称为"领会上师的意趣"，也称为"获得不被词语污染的教授"。
2-8-6b
禅修指导完成，业已成就，放下痛苦的重担，越过轮回之河，抵达解脱的干地，遇到无尽宝藏，对自心生起确信，将上师视为真正的佛陀，生起真正的恭敬信心。这种信心生起后，一切功德如同秋季果实同时成熟，或如太阳与光芒般自然显现。当如虚空般的证悟在自相续中生起时，可能会认为"善行无益，恶行无害"，有轻视因果的危险。因此，应了解世俗谛缘起的道理，为了断除对业因果的无明，仍需亲近殊胜上师，生起并修持大恭敬心，如此一切遍智慧从内在显现。当这种智慧显现时，会认为上师已毫无隐瞒地清楚开示了一切，经续论典中的所有教法都已显明，只是自己曾经盲目无知。
一般来说，若未圆满资粮、净除障碍，无论密乘还是波罗蜜多乘都一致认为无法证悟心性。波罗蜜多乘认为需经三无数劫积累资粮才能成佛，而密乘则认为能在一生中成佛，其区别在于积聚二资粮和净除障碍的方法大小不同，如走大路与小路的差别。因此，
2-8-7a
据说积累资粮的最佳田地唯有上师。若对上师生起不造作的恭敬心，能从根本清净多劫的障碍。若无上师的加持，这心性看不见，抓不住，阻止不了，这现象舍不掉，破坏不了。因此，若想积累资粮、净除障碍、消除违缘、在相续中生起证悟、降伏现象、圆满自他二利，唯有供养上师并且祈请他。
即使已生起证悟者，也应祈请上师，并且安住于证悟的平等性中。自心远离一切戏论，确定为法身；六识对境的一切现象如幻如梦，因此对轮回涅槃无有希求恐惧，内外的增益已断除。对于以前未见未闻的一切法，如同盲人重见光明，故对佛陀一切教法获得智慧之光。与上师及十方诸佛无二无别地融合，对佛法自然通达，成为一切所知的主人，也称为"知一通一切"。因为自己已无丝毫自私欲望，对未证悟的众生生起深切慈悲，想着
2-8-7b
如何才能利益他们，愿证悟能在他们相续中生起，如同母亲见到自己唯一的孩子一般。这就是所谓的"成佛后利益众生"。具有如此坚固不变证悟的人们，[物质]


 དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་བརྟན་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཅིག་ཡོད་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཀྱིས། ཟང་ཟིང་དང་། རྙེད་བཀུར་ལ་མི་ལྟོས་པའི་འགྲོ་དོན་བྱེད་དགོས་ཏེ། རང་གཅིག་པུ་ཐར་པས་མི་ཕན་པས། གདུལ་བྱ་ལང་གང་དམན་པ། གང་སྙོམས་ཆུང་པ། གང་གཟུགས་ངན་པ། གང་ལོངས་སྤྱོད་ཆུང་བ། སྡིག་ཤས་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་པར་བྱེད་དགོས། ཁོང་མི་ཆེན་དང་། སྒོ་ཅན་གྱིས་ཆོས་དང་སློབ་དཔོན་གང་ནས་ཀྱང་རྙེད། ཁོང་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ཡིན་པས། ཅི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བདེ། འོ་ན་ཡང་། གདུལ་བྱ་དུས་ལ་བབ་ན། གང་མོས་པ་དང་། གང་དད་པ་ཆེ་བ་ལ་ཆོས་དང་།གང་དད་པ་ཆེ་པ་ལ་ཆོས་དང་གདམས་ངག་བྱ། མི་མོས་མི་དད་པ་ལ་གདུལ་བྱའི་ལས་འབྲེལ་གཞག །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགེ་སློང་ལེགས་པའི་སྐར་མ་བསྐྱངས་པ་དང་འདྲ། སྒྱུ་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་བ་མང་པོ་མ་འདྲོང་ཀྱང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་བཏབ་པས། ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་རེ་རེའི་མདུན་དུ་ཡང་སྤྲུལ་པ་རེ་རེ་སྟོན་ནུས་པ་འབྱུང་ངོ་། །རྒྱ་གར་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་། ཚོགས་པ་ཆེན་པོ་བསྐྱངས་པར་མི་གདའ་བ་དེ། ཁོང་རྣམས་ཐུགས་རྗེ་ཆུང་ནས་མ་བསྐྱངས་བ་མ་ལགས། གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་དུས་ལ་མ་བབ་པར་གཟིགས་ནས། སྤྲུལ་པས་འགྲོ་དོན་མཛད་པར་གདའ། ད་ལྟའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་རྣམས་ཀྱང་། སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ། གྲུབ་ཐོབ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པར་གདའ། །
2-8-8a
ཁོང་རང་གིས་སྤྲུལ་པར་མ་མཁྱེན་པ་ཡང་འགལ་བ་མེད་དེ། དཔེར་ན། སྒྱུ་མ་མཁན་པོས་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་སྤྲུལ་ཡང་། དེ་དག་གིས་བདག་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའོ་སྙམ་པ་མེད་ཀྱང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང་འདྲའོ། །འོ་སྐོལ་གྱིས་སྤྲུལ་པར་མ་མཐོང་བ་དེ་རང་ཉིད་རྣམ་པ་མ་དག་པས་ལན་པ་ཡིན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་མཐོང་བ་དེ། ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པར་གདའ། སངས་རྒྱས་ལ་འོད་ཟེར་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མངའ་ཡང་། འོ་སྐོལ་གྱིས་མ་མཐོང་བ་དེ་ལྟར་ལགས། དེས་ན། རྟོགས་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྲན་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ། ཟས་ནོར་ལ་སོགས་པ་ཕར་ལ་ཡང་སྦྱིན། ཚུར་ལ་ཡང་བླངས་ལ་སྨོན་ལམ་རྒྱ་ཆེན་པོ་གདབ།སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དེ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་། རེག་པ་ཙམ་ཡང་ངན་སོང་དང་ལོག་པར་མི་འགྲོ་ན། ཟས་ནོར་དང་ཆོས་འབྲེལ་བྱས་པ་དང་། དད་གུས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་རྣམས། དེའི་གདུལ་བྱར་འགྱུར་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་འཚལ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བྱའོ།

中文直译
具有如此坚固不变证悟的人们，应当不依赖物质和供养而利益众生，因为仅自己一人获得解脱是没有益处的。应当慈爱那些根器最低劣、福德最微小、形貌最丑陋、受用最贫乏、恶业最重的一切所化众生。那些大人物和有权势者可以从任何处得到佛法和上师，他们福德已积累，无论如何都会安乐。然而，当众生时机成熟时，应当对那些具有信心和虔诚的人传授佛法和教授。对于不信不敬者，应当结下未来教化的因缘，如同世尊抚养比丘善星一样。即使依靠幻身未能直接调伏众多众生，但通过生起大悲心并发广大愿，也能在如虚空般无量众生面前各自示现一个化身。所有印度成就者们也并非因为悲心小而不摄受大众团体，而是他们观察到所化众生尚未到调伏的时机，所以以化身利益众生。现今行持利他事业的善知识，也是过去诸佛菩萨和成就者的化身。
2-8-8a
他们自己不知道是化身也并无矛盾，比如幻化师幻化出许多男女等，虽然这些幻化人不会想"我是幻化之人"，但仍能令所有观众欢喜。我们没有看到他们是化身，是因为自己见解不清净的缘故。从波罗蜜多乘的角度来说，化身见到化身的情况，是在大资粮道的阶段。虽然佛陀具有无量光芒和神变，但我们未能见到，就是这个原因。因此，具证悟的瑜伽士应当如仆人般服务一切众生：向外布施食物财富等，向内接受他们，并发广大愿。若仅是见到、听到或接触这些殊胜士夫，就不会堕入恶趣或入邪道，何况是与他们结缘、供养食物财富、传法，以及以信心恭敬祈请者，必定成为他们的所化众生，对此应当毫无怀疑。
;


 །དེ་ལྟར་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་དུས་སུ་གཡེང་བ་ཆེ་སྙམ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་སེམས་ཁྲལ་ཆེ་སྙམ་པར་མི་བྱ་བར། གཞན་ལ་ཕན་པར་འདུག་ན། ང་ཡི་སྐྱིད་སྡུག་གཉིས་ཀྱང་ཡལ་ནས་འགྲོ་བ་ཡིན་པས། ང་རང་གཅིག་པུ་སྐྱིད་པས་མི་ཕན་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཅི་ཕན་དང་། འགྲོ་བ་གཞན་ལ་ཅི་ཕན་འབའ་ཞིག་བྱ། བདག་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བསྔོས་ལ་བཏང་ངོ་། སྤྱིར་ཡང་རྟོགས་ལྡན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཅིག་ཡིན་ན། ལེགས་ཉེས་དང་ཕན་ཡོན་ཐམས་ཅད་ཤོང་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་
2-8-8b
བུ་ཅིག་དགོས། བཟང་ངན་དང་སྐྱིད་སྡུག་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་ས་གཞི་ལྟ་བུ་ཅིག་དགོས། རྒན་གཞོན་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་དང་འགྲོགས་ཤེས་པ་བུ་ཆུང་ལྟ་བུ་ཅིག་དགོས། ཞེན་པ་ནང་ནས་ལོག་པ་ནད་པའི་སྔས་སུ་ཟས་བཞག་པ་ལྟ་བུ་ཅིག་དགོས། སྙིང་རྗེ་ཤུགས་འབྱུང་དུ་སྐྱེ་བ་མ་བུ་གཅིག་པུ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ཅིག་དགོས། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཤུགས་འབྱུང་དུ་སྐྱེ་བ་དབྱར་གྱི་ས་གཞི་ལྟ་བུ་ཅིག་དགོས། དངོས་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ཞིག་པ་ཆབ་རོམ་ཆུ་རུ་ཞུ་བ་ལྟ་བུ་ཅིག་དགོས། ཉམ་ང་བག་ཚ་མེད་པ་སེང་གེ་གངས་ལ་མཆོང་བའམ། གླང་པོ་ཆེ་མཚོར་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་ཅིག་དགོས། ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་ལ་རྟོགས་པ་ཤར་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག །སྤྱོད་པ་རོ་སྙོམས་པ་ལ་སློབ་དགོས། རོ་ལ་གཞན་སྙོམས་རྒྱུ་མེད། ཆོས་བརྒྱད་རོ་སྙོམས་དགོས་པ་ཡིན། འོ་སྐོལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་འཛིན་ལ་གོམས་དྲགས་པས། སྒོམ་སྐྱེས་རྟོགས་པ་ཤར་ཡང་གསར་བུ་སོང་བས། དངོས་འཛིན་བཟློག་མི་ནུས་པ་ལགས། དཔེར་ན་ཉི་མ་ཤར་མ་ཐོག་མུན་པ་སངས་ཀྱང་། ཆབ་རོམ་ཞུ་མི་ནུས་པ་དང་འདྲ། ཉི་མ་ཚ་ཞིང་ཡུན་རིང་བ་ཅིག་ཤར་ན། མུན་པ་སངས་བའི་སྟེང་དུ་ཆབ་རོམ་ཡང་འཇུ་བ་བཞིན་དུ། རྟོགས་པ་ཤར་ནས་དེ་ཉིད་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་སྒོམ་ལམ་ཞེས་བཤད། སྔགས་ནས་སྤྱོད་པའི་ཐབས་སུ་བཤད། འཁྱེར་སོ་མི་གཅིག་ཀྱང་དོན་ལ་གཅིག་པ་ལགས། རྟོགས་པ་ཤར་ནས་དེ་རང་བསྒོམས་པས། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདོད་རྫོགས་པར་འབྱུང་། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་སྐུར་ཤར། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཡང་དེར་ཐོབ། འགྲོ་བ་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་ཡང་དེར་འབྱུང་ངོ་། །དེ་བས་ན། རྟོགས་པ་
2-8-9a
མ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། རྟོགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཐབས། བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་ཞིང་། མོས་གུས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་འབད་པ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་མེད། རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། དེ་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལ། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་བྱ་ཞིང་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་པར་བྱ། བརྟན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་བསྒྲལ་ནས། སེམས་ཅན་མ་བསྒྲལ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བར་བྱ། བདག་གྲོལ་ནས། སེམས་ཅན་མ་གྲོལ་བ་རྣམས་བསྒྲོལ་བར་བྱ། བདག་དབུགས་ཕྱུང་ནས། སེམས་ཅན་དབུགས་མ་ཕྱུང་བ་རྣམས་དབུགས་དབྱུང་བར་བྱ། བདག་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། སེམས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པ་རྣམས། མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱ། བརྩོན་པར་བྱ། ཡིད་སྐྱོ་བ་མེད་པར་བྱའོ། །སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ། །གྲོས་འདེབས་སྒྱུ་མའི་ཡི་གེར་བྲི། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་འཕྲུལ་དཔག་མེད་པས། །སྒྱུ་མའི་འགྲོ་ཀུན་འདྲེན་པར་ཤོག །སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པའི་རྒྱལ་བ་ལ། །སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་བྱས་ནས། །སྤྲུལ་པའི་ཡོན་ཏན་རབ་རྒྱས་ཤིང་། །སྤྲུལ་པའི་འགྲོ་ཀུན་འདྲེན་པར་ཤོག །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །ནམ་མཁའི་ངང་ལ་དག་ནས་ཀྱང་། །ནམ་མཁའ་གང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །ནམ་མཁའི་འགྲོ་ཀུན་འདྲེན་པར་ཤོག །སེམས་ལ་གྲོས་འདེབས། མཚང་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཡུལ་ནས་འདོན་པར་བྱེད་པ། རང་སྐྱོན་ལྟ་བའི་མེ་ལོང་། གྲོས་འདེབས་བདུད་རྩིའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ།། ༈ །།བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་
2-8-9b
ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

中文直译
在这样利益他人的时候，不要认为散乱大或痛苦忧虑大，而应想：若能利益他人，我的苦乐二者都会消失，仅我一人快乐没有意义。应思考什么对佛法有益，什么对其他众生有益，只做这些事。将自己的身语意三门奉献给众生。总之，若是具证悟的瑜伽士，应当像虚空一样
2-8-8b
能容纳一切善恶与利益；应当像大地一样能承载一切好坏和苦乐；应当像小孩一样能与老少大小所有人相处；应当像病人枕边放置的食物一样，从内心消除执著；应当像母亲见到独子一样，自然生起强烈慈悲；应当像夏季大地一样，自然生起一切功德；应当像冰雪融入水中一样，消除实执的迷乱；应当像狮子跃入雪山或大象进入湖泊一样，无有惧怕顾虑。
要生起这样的功德，仅仅有证悟的显现是不够的，还需修学平等一味的行持。"一味"不是指其他，而是指八世法平等一味。我们从无始以来过于习惯于执著实有，虽然禅修中生起证悟，但因为是初学者，无法对治实执。比如太阳刚升起时，虽然黑暗消散，但冰雪无法融化。若炽热的太阳长时间照射，不仅黑暗消散，冰雪也会融化。同样，证悟显现后使之稳固，波罗蜜多乘称为"修道"，密乘称为"行持方便"。虽然名称不同，实质是相同的。证悟显现后继续修持，一切功德自然圆满，一切现象显现为法身，获得所谓"佛陀"的名号，利益其他众生的能力也随之生起。因此，所有未生起证悟的人，
2-8-9a
除了修习生起证悟的方法——供养上师并以恭敬心祈请外，别无他法。已生起证悟者，为使证悟稳固，也应对上师生起恭敬心并熟习证悟本身。获得稳固证悟者，应当自己解脱后，解脱未解脱的众生；自己获得自在后，使未获自在的众生获得自在；自己安慰后，安慰未得安慰的众生；自己涅槃后，善巧引导未涅槃的众生得涅槃方法，精进而行，永不厌倦。
以幻化写幻化文字，
向幻化众生作忠告。
愿以无量幻化变现，
引导一切幻化众生。
愿以化身向佛陀化身，
圆满化现二种资粮，
使化现功德广大增长，
引导一切化现众生。
愿如虚空般的众生，
于虚空境界得清净，
以充满虚空的功德，
引导虚空中一切众生。
劝诫心灵，揭露一切缺点与过错，观照自己过失的明镜，《劝诫甘露璎珞》。
2-8-9b
顶礼诸殊胜上师。


 །འདྲེ་བཞི་རྩད་གཅོད་པའི་གདམས་པ་འདི་ལ་དོན་གཉིས། འདྲེ་རྩད་གཅོད་པ་དང་། དེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ལྷུན་གྱི་གྲུབ་པའི་འདྲེ། སྲིད་པ་ཁུངས་ཀྱི་འདྲེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འདྲེ། མི་ལས་གྱུར་པའི་འདྲེའོ། །དང་པོ་ནི། སྲིད་པའི་མེས་པོ་ལྷ་ཚངས་པའམ། ས་བདག་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པ། གདོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མེས་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། སྲིད་པའི་མེས་པོ་བས། ས་རྡོ་རི་བྲག་ཀྱང་མེད་པར་འགྲོ་ལ། མེད་པར་འགྱུར་པས་དེ་བས་ན། སྲིད་པའི་མེས་པོ་བྱ་བ་ཅིག་ཅིག་ཡོད་ན་དག་མི་སྲིད་པ་གང་ཡང་མེད། མེད་པ་ཅིག་ཡིན་ཅེ་ན། དངོས་པོ་མེད་པས་གང་གིས་ཀྱང་གནོད་མི་སྲིད་པས་དེས་ན། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་འདྲེ་མི་བདེན་པས་འདྲེ་མེད་དོ། །སྲིད་པ་ཁུངས་ཀྱི་འདྲེ་ནི། ཕ་མ་ལས་བྱུང་བའི་མགོན་པོ་དང་། ལྷ་མོ་དང་།རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི་ཡང་མི་བདེན་ན། ཕ་མ་དང་། བུ་ཚ་བྱ་བ་གང་ན་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པས། སྲིད་པ་ཁུངས་ཀྱི་འདྲེ་མི་བདེན་པར་ཐག་བཅད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འདྲེ་ནི། མོ་མ་དང་། མིག་མཐོང་མཁན་པོ་ལ་སོགས་པས། མི་མ་ཤི་བར་འདྲེ་རུ་བཟུང་ནས་གནོད་པར་འདུག་ཟེར་བ་ལྟ་བུ་དང་། ཡང་རྟོག་པ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་གནོད་པ་བྱས་ཀྱང་། རྟོག་པ་དངོས་པོར་མེད་པས། ཕན་གནོད་དང་བདེ་སྡུག་མི་འོང་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འདྲེ་མི་བདེན་ན་གང་ཡང་མེད་དོ། །མི་ལས་གྱུར་པའི་འདྲེ་ནི། མོ་མ་ལ་སོགས་པ་ན་རེ། ཤི་བ་ཐམས་ཅད་ཕན་གནོད་བྱེད་པའི་འདྲེ་རུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན། ལྷ་ཤི་བའི་འདྲེ་དང་། ཡི་དྭགས་དང་། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདྲེར་སྐྱེ་དགོས་ཏེ། དེ་སྐད་ཟེར་བ་མི་འདུག་པ་དང་།
2-8-10a
ཡང་མི་ཤི་བ་ཐམས་ཅད་འདྲེར་སྐྱེས་ན། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གཞན་ཡོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཐམས་ཅད་འདྲེའི་རིགས་སུ་འགྲོ་བར་རིགས་ཏེ། མི་བདེན། ངེས་པར་འདྲེ་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་ཅན་ཅིག་ཡིན་ན། སུས་མཐོང་། གཟུགས་མེད་ཅིག་ཡིན་ན། ནམ་མཁའ་དེས་སུ་ལ་གནོད། གང་ལ་གནོད། དེ་ལྟར་ན་འདྲེ་བས། སངས་རྒྱས་ཀྱང་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས། དངོས་པོར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ལུང་ལས། སེམས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །གནོད་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་ཡང་མེད། །མཐོ་རིས་མེད་ཅིང་ངན་སོང་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། །ལྷ་ཡང་མེད་ཅིང་འདྲེ་ཡང་མེད། །བདུད་ཀྱང་མེད་ཅིང་བགེགས་ཀྱང་མེད། །གལ་ཏེ་དོན་འདི་མ་རྟོགས་ན། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་སྐར་མ་འདྲ། །ནམ་མཁའ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། །ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་བཀྲམ་པ་འདྲ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བཟང་ངན་མེད། །ཀུན་བཟང་གནས་ལ་ཡངས་དོག་མེད། །ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པས་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། དེ་ཡང་གདོན་དང་། གདོན་ཆེན་པོ་གཉིས་སོ། །དང་པོའི་འདྲེ་གདོན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ན། ལུས་འདི་ལ་གཏི་མུག་གི་རྩ་རླུང་ཡོད། དེ་ལ་གཏི་མུག་རྟོགས་པ་རྒྱུ། དེ་ཀླུ་གདོན་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ། ཞེ་སྡང་གི་རྩ་རླུང་ཡོད། དེ་ལས་ཞེ་སྡང་གི་རྟོགས་པ་རྒྱུ། དེ་བཙན་དང་ཕོ་གདོན་ཡིན། ཡང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྩ་རླུང་ཡོད། དེ་ལས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་རྒྱུ། དེ་བསེན་མོ་དང་མོ་གདོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན། དུག་གསུམ་གྱི་རྟོག་པ་གཏན་ནས་མེད་ན། གདོན་གནས་པའི་ས་མེད་དོ། །གདོན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་
2-8-10b
རྟོག་པར་འདུས་སོ། །གཉིས་པ་གདོན་ཆེན་པོ་ནི། སྙམ་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཆེ་ཕྲ་མོ་ལ། ནད་གདོན་རགས་པའི་རྟོག་པ་ལས་གྲོལ་ཡང་། ད་རུང་ཡང་། ན་བ་འོང་ངམ། འདྲེ་གནོད་འོང་ངམ། སྙམ་པའི་ལྐོག་གྱུར་གྱི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་དེ་ངོས་བཟུང་ལ་གཅོད་དོ།

中文直译
在这个调伏四魔的教授中有两个内容：调查魔鬼和针对其要点突破。第一部分分四：自然存在的魔、有根源的魔、妄念的魔以及由人转变的魔。
首先，有说法称世界的祖先天神梵天或地主圣者等，如同一切鬼怪的祖先。但比世界祖先更甚，连山石岩壁都会消失变异，因此，如果确有所谓世界祖先这样的存在，那么没有什么不能存在；如果是不存在的，由于不存在实体，任何东西都不可能造成伤害。因此，自然存在的魔不真实，魔不存在。
有根源的魔是指据说由父母而来的护法神、女神、鬼王等。如果三界轮回都不真实，那么所谓父母、子孙在任何地方都不能成立，所以可以确定有根源的魔不真实。
妄念的魔是指巫师和有慧眼者等说人未死就被鬼抓住而受到伤害的情况，以及一个妄念对另一个妄念造成伤害的情况。但由于妄念本身不存在实体，不会产生利害和苦乐，因此妄念的魔若不真实，则什么都不存在。
由人转变的魔是指巫师等人说所有死者都会转生为能造福作祸的鬼。若果真如此，那么死去的天人、饿鬼、畜生等也应该转生为鬼，但没有这样的说法。
2-8-10a
再者，如果所有死去的人都转生为鬼，那么就不应该存在六道众生，所有的都应该成为鬼类，这不合理。如果鬼确实是有形体的存在，谁见过它们？如果是无形体的，像虚空一样，能伤害谁？怎么伤害？因此，比起鬼，即使佛陀也只是名称上的假立，没有实体存在。
经中也说："心性普贤王，无有能害因，无有天堂亦无有恶趣，无有佛陀亦无有众生，无有天神亦无有鬼怪，无有魔王亦无有障碍。若不了解此理，犹如天空中的星星，虽未离开虚空本身，却如日月星辰散布。法界中无有好坏，普贤境中无有宽窄，智慧心中无有增减。"
以上所述总结起来分为两类：鬼魔和大鬼魔。首先，一切鬼魔都是妄念。怎么说呢？在这个身体中有愚痴的气脉，其中流动愚痴的妄念，这就是龙魔。同样，有嗔恨的气脉，其中流动嗔恨的妄念，这就是山神和男性鬼魔。还有贪欲的气脉，其中流动贪欲的妄念，这就是女魔和女性鬼魔。因此，如果完全没有三毒的妄念，鬼魔就没有立足之处。一切鬼魔都归结为
2-8-10b
妄念。其次，大鬼魔是指细微的疑虑妄念。即使从粗大的病魔妄念中解脱出来，仍然会想："还会生病吗？鬼会伤害我吗？"应当认出这种隐蔽的细微妄念并断除它。


 །དེ་ལྟར་ཡང་། ནཱ་རོ་པས། ནད་དང་གདོན་གྱི་བར་གཅོད་ཀྱང་། །བསྡུ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འདུས། །ན་ནའང་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ན། །གནོད་ནའང་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་གནོད། །འཆི་ནའང་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་འཆི། །སྐྱེ་ནའང་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །སེམས་ལ་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟོག་པའི་གཞི་རྩ་ཆོད་གྱུར་ན། །ནད་གནོད་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། འདྲེ་བྱ་བ་ཅིག་གང་ན་ཡང་མེད། ཡོད་ན་འདྲེའི་ཡུལ་འདི་ཡིན་བྱ་བའམ། འདྲེའི་རོ་འདྲེ་ཡིན་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མེད་པས་རྟོག་པ་ལ་དཔྱད། རྟོག་པ་ལ་རང་བཞིན་ག་ལ་ཡོད་དེ། མེད་པར་ཐག་ཆོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་པ་དེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ནི། དེ་ལྟར་འདྲེ་མེད་པ་ལ། འདྲེར་འཛིན་ན་རྟོག་པ་ལ་འདི་ལྟར་གནད་བསྣུན་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་ཅི་བདེར་གནས་པར་བྱས་ལ།བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད། རང་ཡི་དམ་ལྷར་ཝལ་གྱིས་བསྒོམ། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་སྤྱི་བོར་བསྒོམ་ལ་མོས་གུས་ཀྱིས་མཆོད་ཅིང་། འདྲེ་རྟོགས་ལས་གྲོལ་བར་གསོལ་བ་མང་དུ་གདབ། འདྲེར་སྣང་གི་རྟོག་པ་དེ་རང་སེམས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་མ་བཅོས་པར་བཞག །དེ་ལྟར་ཕུལ་ཚུགས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་འདྲེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ། སྣང་བ་རང་སེམས་སུ་ཤེས། ཤེས་པ་སྟོང་པ། དེ་ལྟར་སྣང་སེམས་དབྱེར་མེད་པས་འདྲེར་སྣང་བ་ལ། ཁོའི་ཡུལ་འཇིགས་པའི་སྣང་བ་འབྱུང་། རྣལ་འབྱོར་པས་
2-8-11a
འདྲེ་ཆོས་སྐུར་རྟོགས་པའི་ཉམས་རྟོགས་འཆར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ནཱ་རོ་པས། རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་གསོལ་བ་གདབ། །ལྟེམ་རྐྱང་མེད་པར་ཉམས་སུ་བླང་། །གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར། །ལམ་ཁར་བོར་བའི་རོ་བཞིན་དུ། །ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་བོར་བྱས་ལ། །འཛིན་མེད་ནམ་མཁའི་ངང་ལ་བཞག །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །ཡང་དེ་ལ་བློ་མ་ངེས་པས། འདྲེ་ལྷར་ཁྱེར་བ་ནི། རང་ཉིད་ཡི་དམ་གང་ཡིན་དུ་བསྒོམས་པའི་ཐུགས་ཀར་ས་བོན་བསམ། དེ་ལས་འོད་འཕྲོས་པས། གནོད་བྱེད་མདུན་དུ་བཀུག་ནས་ཡི་དམ་ལྷར་བསམ། རང་གི་ས་བོན་ལས་འོད་འཕྲོས་པས། གནོད་བྱེད་ལ་ཕོག་པས། དེའི་སྡིག་པ་དང་གནོད་སེམས་མ་རུངས་པ་ཐམས་ཅད་འོད་ཟེར་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོས་ལྷན་ལྷན་ཞི་བར་བསམ་ལ། ཡི་དམ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་སྔགས་དྲག་ཏུ་བཟླས་པ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས། འདྲེའི་གནོད་སེམས་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ནཱ་རོ་པས། རེས་འགའ་ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་ལྟར། །གཟུགས་སྐུའི་རང་བཞིན་ཤེས་བྱས་ལ། །ཐོགས་མེད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སྐུས། །མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཞིང་ཁམས་གང་། །མཁའ་ལ་གྲགས་པའི་བྲག་ཆ་ལྟར། །སྒྲ་ཡི་རང་བཞིན་ཤེས་བྱས་ལ། །གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེའི་འབྲུག་སྒྲ་དང་། །འོད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་གང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན། འདྲེ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་སྐུལ་འདེབས་དང་། ལྕག་འདེབས་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དུ་ཁྱེར་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་། རི་ཁྲོད་དང་གཉན་ས་འགྲིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ལུས་ཀྱི་གནད་ཆ་གློད། ངག་གི་གནད་སྔགས་དང་། ཕཊ་ཕཊ་དང་བག་ཡངས་བྱ། སེམས་ཀྱི་གནད་འདུ་ཤེས་བཤིག །ཤེས་པ་
2-8-11b
སོས་གདལ། ངོས་བཟུང་མེད་པར་མི་རོའམ། ས་རྡོ་བཞིན་དུ་བོར་ལ། མ་བཅོས་པའི་ངང་ལ་བཞག་གོ། དེའི་ཚེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གཉིད་ཀྱང་འོད་གསལ་དུ་གཞུག །འོད་གསལ་དུ་མ་ཚུད་ནའང་གཉིད་རོ་བཞིན་ལོག་པར་བྱའོ། །ཡང་ཡང་བསྒོམས་པས་མངོན་དུ་འགྱུར། སེམས་རྟོགས་བཟང་ངན་ཅི་བྱུང་ཡང་། །མ་བཅོས་རང་སར་གྲོལ་བར་ངེས། །འདྲེ་རྟོག་གཞོམ་པའི་གདམས་པ། འདྲེ་བཞི་རྩད་གཅོད་ཅེས་བྱ་བའོ།

中文直译
那么正如那洛巴所说："病与魔的障碍，总摄归于妄念。生病是妄念生病，受害是妄念受害，死亡是妄念死亡，出生是妄念出生。乐与苦等一切，全都是妄念。心中实无任何东西，若断妄念的根本，病害将不再生起。"因此，根本没有所谓的魔鬼。如果存在，也没有可以称为魔鬼对境或魔鬼尸体的东西，所以应观察妄念。妄念哪有自性？确定其无有自性。
第二，针对其要点突破：虽然魔鬼不存在，但若执著有魔鬼，应如此针对妄念突破要点：以舒适姿势安住，发起殊胜菩提心，清晰观想自身为本尊，观想上师和三宝在头顶，以恭敬心供养，多次祈请解脱对魔鬼的执著。将魔鬼显现的妄念无改造地安住于自心不二的状态中。应当如此持续不间断地修持。这样，对魔鬼的显现即认识为自心的显现，了知为空性，显现与心不可分离，当魔鬼显现时，虽在它的境界中生起恐怖显相，瑜伽士
2-8-11a
却会生起魔鬼即法身的体验和证悟。正如那洛巴所说："不间断地祈请，毫不动摇地修持。不执著任何事物，如同丢弃路边的尸体，放下对身体的执著，安住于无执着的虚空状态中。"此为其意。
又若因心不确定，而将魔鬼转为本尊：观想自己为任何本尊，心间有种子字，从中放射光芒，召请面前的伤害者，将其观想为本尊。自己的种子字放光照触伤害者，净除其一切罪业和恶意，想象一切被大光明团完全平息。以本尊的大傲慢，猛烈念诵咒语。如此修持，魔鬼的恶意会平息。正如那洛巴所说："有时如同空中彩虹，了知为色身的自性，以无碍金刚之身，充满等同虚空的刹土。如同空中回响般的声音，了知为声音的自性，以密咒金刚雷音，光明充满虚空。"此为其意。
如此，将魔鬼转为修行的激励、鞭策和善知识。此外，在山间和神圣处游历的瑜伽士，应放松身体要诀，语言要诀是念诵咒语、喊"呸"和无拘无束，心的要诀是破除执著，使心识
2-8-11b
广大开放，无有执着，如同尸体或土石般抛下，安住于无改造的状态中。此时，应使一切睡眠进入光明，若不能入光明，也应如同尸体般睡去。如此反复修持会证得。无论心生起好坏妄念，不加改造自然解脱。这就是调伏魔鬼妄念的教授，名为《调查四魔》。
;


 །གདམས་པ་འདི་དཔལ་གྱི་སྟོབས་ལུང་བྱ་བར། རྗེ་སྒམ་པོ་པ་འཁོར་དང་བཅས་པ་བཞུགས་པའི་དུས་སུ། ལྷ་འདྲེའི་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བྱུང་བས། འཁོར་ཐམས་ཅད་གཟིམས་སྤྱིལ་གྱི་ཐ་མར་སྤུངས་པའི་དུས་སུ། ཆོས་འདི་གསུངས་པ་ཡིན། གནས་དེར་སྦྱིན་སྲེག་ཆེན་པོ་མཛད་པས་ལྷ་འདྲེ་ཐམས་ཅད་བཏུལ་བ་ཡིན་གསུང་ངོ་།། ༈ །།ན་མོ་རཏྣ་གུ་རུ། མན་ངག་གསེར་གྱི་ཡང་སྐོར་ལ། དོན་རྣམ་པ་ལྔས་བསྟན་ཏེ། སྣང་སྲིད་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དང་གཅིག །ནམ་མཁའ་སེམས་སུ་བཟུང་བ་དང་གཉིས། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཕ་རུ་ཤེས་པ་དང་གསུམ། ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་མ་རུ་ཤེས་པ་དང་བཞི། སྣང་བ་སེམས་སུ་བསྡུ་བ་དང་ལྔའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྣང་སྲིད་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི། སྣང་བ་ལ་དངོས་པོར་མི་འཛིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནམ་མཁའ་སེམས་སུ་བཟུང་བ་ནི། སེམས་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པར་སང་ངེ་བ་དེ་ཡིན། གསུམ་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཕ་རུ་ཤེས་པ་ནི། ཆགས་སྡང་དང་བྲལ་བའོ། །བཞི་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་མ་རུ་ཤེས་པ་ནི། སེམས་རང་ལུགས་སུ་ཕབ་པ་ལ་མི་དམིགས་མི་རྟོག་པའོ། །ལྔ་པ་སྣང་བ་སེམས་སུ་བསྡུ་བ་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་བ་
2-8-12a
ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་མ་འཁྲུལ་པར་ཤེས་ཙ་ན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དེར་འདུས་སོ། །མན་ངག་གསེར་གྱི་ཡང་སྐོར་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་གཟེར་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་སོ། །རིན་པོ་ཆེས་གསུངས་པ་ལགས་སོ།

中文直译
这个教授是在吉祥力山谷，当尊者冈波巴与眷属居住期间，出现大神魔变幻时，所有眷属都挤在寝室最末端时所讲授的。据说在那个地方举行大火供，降伏了所有神魔。
顶礼宝贵上师！
"心要金刚精髓教授"通过五个内容来教导：一、了知显现和存在为法性；二、将虚空执为心；三、了知普贤王为父；四、了知普贤母为母；五、摄显现于心。
其中，第一、了知显现和存在为法性，是指不执著显现为实有。第二、将虚空执为心，是指心性无实体而清明。第三、了知普贤王为父，是指远离贪嗔。第四、了知普贤母为母，是指将心安住自然状态而无所缘无分别。第五、摄显现于心，是指当了知一切显现
2-8-12a
都是心性无实体且不迷乱时，一切显现都归摄于此。
这称为"心要金刚精髓教授"。也称为"心之钉"。圆满完成。这是尊者所说。


། །།མངྒ་ལཾ་བྷ་ཝནྟུ།།


中文直译
愿吉祥遍满！
;


